pl eng

Buddyzm

Buddyzm jest jedną z najstarszych i największych religii świata. Pochodzi od historycznego Buddy Siakjamuniego, który urodził się około 570 r. p.n.e. w północnych Indiach. Po latach medytacji, w wieku 35 lat, osiągnął Oświecenie – stan, w którym nie istnieje oddzielenie pomiędzy przeżywającym a przeżyciami, gdzie przestrzeń nie dzieli, tylko zawiera.

Nie jest to nicość, lecz doświadczanie otwartości, w której powstają, rozgrywają się i znikają zewnętrzne zjawiska i wewnętrzne przeżycia. Urzeczywistnienie tego stanu powoduje, że przestajemy być zależni od ciągle zmieniających się okoliczności, myśli i uczuć. Pojawiają się natomiast naturalne właściwości umysłu, takie jak intuicyjna mądrość, nieustraszoność, nieuwarunkowana radość i aktywne współczucie.

Po osiągnięciu Oświecenia Budda przez 45 lat udzielił 84 000 nauk. Nauki te nazywane są w sanskrycie Dharmą, co oznacza „jakimi rzeczy są”. Nie mają one charakteru zakazów i nakazów. Studiowanie ich, praktykowanie medytacji oraz stosowanie na co dzień buddyjskiego poglądu prowadzi do osiągnięcia pełnego rozwoju umysłu, czyli Oświecenia. Dlatego buddyzm nazywany jest religią doświadczenia w odróżnieniu od chrześcijaństwa i innych światopoglądów, które zakładają istnienie zewnętrznego Boga i opierają się na wierze i dogmatach.

Nie wierzcie w jakiekolwiek przekazy tylko dlatego, że przez długi czas obowiązywały w wielu krajach. Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że wielu ludzi od dawna to powtarza. Nie akceptujcie niczego tylko z tego powodu, że ktoś inny to powiedział, że popiera to swoim autorytetem jakiś mędrzec albo kapłan lub że jest to napisane w jakimś świętym piśmie. Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że brzmi prawdopodobnie. Nie wierzcie w wizje lub wyobrażenia, które uważacie za zesłane przez boga. Miejcie zaufanie do tego, co uznaliście za prawdziwe po długim sprawdzaniu, do tego, co przynosi powodzenie wam i innym.

Budda, Kalama Sutra

Linia Karma Kagyu

Linia Karma Kagyu jest jedną z czterech głównych szkół buddyzmu tybetańskiego – trzy pozostałe to Njingma, Siakja i Gelug (szkoła Dalaj Lamy). Jest to linia bezpośredniego ustnego przekazu, w której szczególną wagę przykłada się do medytacji. Metody linii Karma Kagyu pochodzą od historycznego Buddy, który przekazał je swoim najbliższym uczniom. Były one następnie przekazywane przez 1500 lat w Indiach przez Mahasiddhów, takich jak Padmasambhawa, Tilopa, Naropa i Maitripa, a następnie w Tybecie przez joginów: Marpę i Milarepę oraz mnicha Gampopę. W XII wieku jego uczniem został I Karmapa. Dzięki kolejnym inkarnacjom Karmapy linia Karma Kagyu pozostaje żywym, nieprzerwanym przekazem do dzisiaj. Zawiera ona, jako jedna z niewielu tradycji buddyjskich, nauki Diamentowej Drogi.

Diamentowa Droga

Budda przekazywał nauki w zależności od zdolności swoich uczniów – w ten sposób powstało wiele tradycji, szkół i stylów praktyki. Diamentowa Droga to najwyższe nauki Buddy, których celem jest wykorzystywanie potencjału tkwiącego w każdej sytuacji.

Praktyka buddyzmu Diamentowej Drogi opiera się na trzech filarach: poglądzie, że wszystkie istoty i zjawiska są doskonałe, medytacji – przekształcającej ten pogląd w bezpośrednie doświadczenie oraz skutecznym działaniu, wypływającym z uzyskanego w ten sposób wglądu. Praktykowanie nie ogranicza się zatem tylko do medytacji, ale jest możliwe w każdym momencie, co szczególnie odpowiada ludziom na Zachodzie, którzy często prowadzą intensywny tryb życia.

Medytacja

Medytacja buddyjska to precyzyjna metoda pracy z umysłem. Umożliwia bezpośrednie doświadczanie zjawisk jako swobodnej gry przestrzeni, której wyrażeniem się jesteśmy również my sami. Medytacja równoważy umysł i uniezależnia go od zmieniających się nieustannie warunków. Powoduje, że przeszkadzające uczucia, takie jak niechęć, przywiązanie i pomieszanie, przekształcają się w odpowiadające im mądrości.

Medytacje Diamentowej Drogi posługują się językiem symboli i działają na zasadzie identyfikacji z formami buddów, które reprezentują doskonałe właściwości umysłu. Regularna praktyka sprawia, że w coraz większym stopniu wszystko, co się wydarza, jest przeżywane jako świeże i interesujące, a działanie dla dobra innych staje się naturalne i spontaniczne.

Buddyzm na Zachodzie

W świadomości zachodnich społeczeństw żywy jest stereotyp buddysty – mnicha ubranego w kolorowe szaty. Tymczasem większość praktykujących europejskich buddystów to osoby świeckie, które prowadzą normalne życie rodzinne i zawodowe. Ponieważ buddyzm opiera się na wartościach bliskich zachodniej kulturze – samodzielnym i krytycznym myśleniu, wolności i altruizmie – w ciągu ostatnich trzydziestu lat nauki Diamentowej Drogi rozprzestrzeniły się szeroko na Zachodzie. Cel praktyki: wykorzystywanie potencjału tkwiącego w każdej sytuacji, doskonale pasuje do współczesnego trybu życia. Na całym świecie działa obecnie ponad pięćset ośrodków buddyzmu Diamentowej Drogi linii Karma Kagyu założonych przez Lamę Ole Nydahla i działających pod duchowym przywództwem XVII Karmapy Trinleja Taje Dordże.

Miejskie ośrodki buddyjskie

Pierwszy polski ośrodek buddyzmu Diamentowej Drogi powstał w Krakowie w 1976 roku. Od tego czasu buddyzm w naszym kraju rozwija się coraz dynamiczniej. Dziś działa już ponad sześćdziesiąt ośrodków i grup medytacyjnych Buddyjskiego Związku Diamentowej Drogi linii Karma Kagyu – to największa szkoła buddyzmu w Polsce. Adresy ośrodków można znaleźć na stronie internetowej www.buddyzm.pl.

Podstawową praktyką wykonywaną w ośrodkach jest medytacja trzech świateł, ułożona i przekazana przez XVI Karmapę Rangdziung Rigpe Dordże specjalnie dla ludzi Zachodu. Medytacje odbywają się regularnie kilka razy w tygodniu, są prowadzone po polsku i trwają około trzydziestu minut. Każdy, nieodpłatnie, może wziąć w nich udział. Nie wymagają specjalnych przygotowań. Członkowie ośrodków ponoszą koszty ich funkcjonowania na zasadzie dobrowolnych składek, zajmują się prowadzeniem medytacji, odpowiadają na pytania oraz organizują wykłady buddyjskich nauczycieli. W wielu ośrodkach odbywają się również zajęcia dotyczące buddyzmu dla uczniów liceów i gimnazjów, prowadzone w ramach lekcji etyki.

Ośrodek miejski w Lublinie

Historia lubelskiego buddyzmu Diamentowej Drogi rozpoczyna się w roku 1986, kiedy założona została grupa medytacyjna, której kilka lat później - w czerwcu 1993 roku powstał ośrodek Związku Buddyjskiego Karma Kagyu w Lublinie. Na początku było nas kilkoro i spotykaliśmy się w mieszkaniach prywatnych. Od kiedy liczebność naszej grupy wzrosła na tyle, że spotykanie się w mieszkaniach przyjaciół stało się niemożliwe, zaczęliśmy wynajmować lokale na wolnym rynku. W 2003 roku, gdy wyprowadzaliśmy się z kolejnego tymczasowo wynajmowanego miejsca, jeden z członków ośrodka wyszedł z propozycją udostępnienia nam 50 metrowej powierzchni w swojej kamienicy. Po około 3 kwartałach prac remontowych zaczynając od gołej ziemi, niesamowicie nierównego sufitu, gołych ścian i pajęczyn wielkości prześcieradeł, udało nam się stworzyć miejsce o jakim lubelscy jogini mogli wcześniej tylko marzyć. Miejsce, które samodzielnie, od podstaw wyremontowaliśmy, służyło nam przez około 6 lat. Przez następne 3 lata wynajmowaliśmy wspólnie dwupoziomowe mieszkanie w domku jednorodzinnym, niektórzy z naszych przyjaciół mieszkali wówczas w ośrodku.

Lama Ole Nydahl odwiedził Lublin czterokrotnie, w roku 1991, 1993, 1995 i 1997, za każdym razem udzielając głębokich nauk o umyśle, które inspirują coraz większą liczbę ludzi na zachodzie, czego dowodem są wciąż nowe osoby, przybywające regularnie na medytacje.

Więcej aktualnych informacji na www.lublin.buddyzm.pl i https://www.facebook.com/bomlublin.

Projekt objęty patronatem Fundacji Stupa House Fundacja Stupa House