pl eng
nyndrovnik

Buddyzm

Buddyzm jest jedną z najstarszych i największych religii świata. Pochodzi od historycznego Buddy Siakjamuniego, który urodził się około 570 r. p.n.e. w północnych Indiach. Po latach medytacji, w wieku 35 lat, osiągnął Oświecenie – stan, w którym nie istnieje oddzielenie pomiędzy przeżywającym a przeżyciami, gdzie przestrzeń nie dzieli, tylko zawiera.

Nie jest to nicość, lecz doświadczanie otwartości, w której powstają, rozgrywają się i znikają zewnętrzne zjawiska i wewnętrzne przeżycia. Urzeczywistnienie tego stanu powoduje, że przestajemy być zależni od ciągle zmieniających się okoliczności, myśli i uczuć. Pojawiają się natomiast naturalne właściwości umysłu, takie jak intuicyjna mądrość, nieustraszoność, nieuwarunkowana radość i aktywne współczucie.

Po osiągnięciu Oświecenia Budda przez 45 lat udzielił 84 000 nauk. Nauki te nazywane są w sanskrycie Dharmą, co oznacza „jakimi rzeczy są”. Nie mają one charakteru zakazów i nakazów. Studiowanie ich, praktykowanie medytacji oraz stosowanie na co dzień buddyjskiego poglądu prowadzi do osiągnięcia pełnego rozwoju umysłu, czyli Oświecenia. Dlatego buddyzm nazywany jest religią doświadczenia w odróżnieniu od chrześcijaństwa i innych światopoglądów, które zakładają istnienie zewnętrznego Boga i opierają się na wierze i dogmatach.

Nie wierzcie w jakiekolwiek przekazy tylko dlatego, że przez długi czas obowiązywały w wielu krajach. Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że wielu ludzi od dawna to powtarza. Nie akceptujcie niczego tylko z tego powodu, że ktoś inny to powiedział, że popiera to swoim autorytetem jakiś mędrzec albo kapłan lub że jest to napisane w jakimś świętym piśmie. Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że brzmi prawdopodobnie. Nie wierzcie w wizje lub wyobrażenia, które uważacie za zesłane przez boga. Miejcie zaufanie do tego, co uznaliście za prawdziwe po długim sprawdzaniu, do tego, co przynosi powodzenie wam i innym.

Budda, Kalama Sutra

Linia Karma Kagyu

Linia Karma Kagyu jest jedną z czterech głównych szkół buddyzmu tybetańskiego – trzy pozostałe to Njingma, Siakja i Gelug (szkoła Dalaj Lamy). Jest to linia bezpośredniego ustnego przekazu, w której szczególną wagę przykłada się do medytacji. Metody linii Karma Kagyu pochodzą od historycznego Buddy, który przekazał je swoim najbliższym uczniom. Były one następnie przekazywane przez 1500 lat w Indiach przez Mahasiddhów, takich jak Padmasambhawa, Tilopa, Naropa i Maitripa, a następnie w Tybecie przez joginów: Marpę i Milarepę oraz mnicha Gampopę. W XII wieku jego uczniem został I Karmapa. Dzięki kolejnym inkarnacjom Karmapy linia Karma Kagyu pozostaje żywym, nieprzerwanym przekazem do dzisiaj. Zawiera ona, jako jedna z niewielu tradycji buddyjskich, nauki Diamentowej Drogi.

Diamentowa Droga

Budda przekazywał nauki w zależności od zdolności swoich uczniów – w ten sposób powstało wiele tradycji, szkół i stylów praktyki. Diamentowa Droga to najwyższe nauki Buddy, których celem jest wykorzystywanie potencjału tkwiącego w każdej sytuacji.

Praktyka buddyzmu Diamentowej Drogi opiera się na trzech filarach: poglądzie, że wszystkie istoty i zjawiska są doskonałe, medytacji – przekształcającej ten pogląd w bezpośrednie doświadczenie oraz skutecznym działaniu, wypływającym z uzyskanego w ten sposób wglądu. Praktykowanie nie ogranicza się zatem tylko do medytacji, ale jest możliwe w każdym momencie, co szczególnie odpowiada ludziom na Zachodzie, którzy często prowadzą intensywny tryb życia.

Medytacja

Medytacja buddyjska to precyzyjna metoda pracy z umysłem. Umożliwia bezpośrednie doświadczanie zjawisk jako swobodnej gry przestrzeni, której wyrażeniem się jesteśmy również my sami. Medytacja równoważy umysł i uniezależnia go od zmieniających się nieustannie warunków. Powoduje, że przeszkadzające uczucia, takie jak niechęć, przywiązanie i pomieszanie, przekształcają się w odpowiadające im mądrości.

Medytacje Diamentowej Drogi posługują się językiem symboli i działają na zasadzie identyfikacji z formami buddów, które reprezentują doskonałe właściwości umysłu. Regularna praktyka sprawia, że w coraz większym stopniu wszystko, co się wydarza, jest przeżywane jako świeże i interesujące, a działanie dla dobra innych staje się naturalne i spontaniczne.

Buddyzm na Zachodzie

W świadomości zachodnich społeczeństw żywy jest stereotyp buddysty – mnicha ubranego w kolorowe szaty. Tymczasem większość praktykujących europejskich buddystów to osoby świeckie, które prowadzą normalne życie rodzinne i zawodowe. Ponieważ buddyzm opiera się na wartościach bliskich zachodniej kulturze – samodzielnym i krytycznym myśleniu, wolności i altruizmie – w ciągu ostatnich trzydziestu lat nauki Diamentowej Drogi rozprzestrzeniły się szeroko na Zachodzie. Cel praktyki: wykorzystywanie potencjału tkwiącego w każdej sytuacji, doskonale pasuje do współczesnego trybu życia. Na całym świecie działa obecnie ponad pięćset ośrodków buddyzmu Diamentowej Drogi linii Karma Kagyu założonych przez Lamę Ole Nydahla i działających pod duchowym przywództwem XVII Karmapy Trinleja Taje Dordże.

Miejskie ośrodki buddyjskie

Pierwszy polski ośrodek buddyzmu Diamentowej Drogi powstał w Krakowie w 1976 roku. Od tego czasu buddyzm w naszym kraju rozwija się coraz dynamiczniej. Dziś działa już ponad sześćdziesiąt ośrodków i grup medytacyjnych Buddyjskiego Związku Diamentowej Drogi linii Karma Kagyu – to największa szkoła buddyzmu w Polsce. Adresy ośrodków można znaleźć na stronie internetowej www.buddyzm.pl.

Podstawową praktyką wykonywaną w ośrodkach jest medytacja trzech świateł, ułożona i przekazana przez XVI Karmapę Rangdziung Rigpe Dordże specjalnie dla ludzi Zachodu. Medytacje odbywają się regularnie kilka razy w tygodniu, są prowadzone po polsku i trwają około trzydziestu minut. Każdy, nieodpłatnie, może wziąć w nich udział. Nie wymagają specjalnych przygotowań. Członkowie ośrodków ponoszą koszty ich funkcjonowania na zasadzie dobrowolnych składek, zajmują się prowadzeniem medytacji, odpowiadają na pytania oraz organizują wykłady buddyjskich nauczycieli. W wielu ośrodkach odbywają się również zajęcia dotyczące buddyzmu dla uczniów liceów i gimnazjów, prowadzone w ramach lekcji etyki.

Ośrodek miejski w Lublinie

Historia lubelskiego buddyzmu Diamentowej Drogi rozpoczyna się w roku 1986, kiedy założona została grupa medytacyjna, której kilka lat później - w czerwcu 1993 roku powstał ośrodek Związku Buddyjskiego Karma Kagyu w Lublinie. Na początku było nas kilkoro i spotykaliśmy się w mieszkaniach prywatnych. Od kiedy liczebność naszej grupy wzrosła na tyle, że spotykanie się w mieszkaniach przyjaciół stało się niemożliwe, zaczęliśmy wynajmować lokale na wolnym rynku. W 2003 roku, gdy wyprowadzaliśmy się z kolejnego tymczasowo wynajmowanego miejsca, jeden z członków ośrodka wyszedł z propozycją udostępnienia nam 50 metrowej powierzchni w swojej kamienicy. Po około 3 kwartałach prac remontowych zaczynając od gołej ziemi, niesamowicie nierównego sufitu, gołych ścian i pajęczyn wielkości prześcieradeł, udało nam się stworzyć miejsce o jakim lubelscy jogini mogli wcześniej tylko marzyć. Miejsce, które samodzielnie, od podstaw wyremontowaliśmy, służyło nam przez około 6 lat. Przez następne 3 lata wynajmowaliśmy wspólnie dwupoziomowe mieszkanie w domku jednorodzinnym, niektórzy z naszych przyjaciół mieszkali wówczas w ośrodku.

Obecnie medytacje organizujemy trzy razy w tygodniu przy ul. Głowackiego 29/1.

Lama Ole Nydahl odwiedził Lublin czterokrotnie, w roku 1991, 1993, 1995 i 1997, za każdym razem udzielając głębokich nauk o umyśle, które inspirują coraz większą liczbę ludzi na zachodzie, czego dowodem są wciąż nowe osoby, przybywające regularnie na medytacje.

Więcej informacji na www.lublin.buddyzm.pl.

Projekt objęty patronatem Fundacji Stupa House Fundacja Stupa House